हिवाळ्यात सर्व भाज्या,फळे भरपूर प्रमाणात येतात.अन् खाल्लेही जातात. तर याच दिवसात लाल चुटूक रंगाच्या व हिरवे देठ असणार्या स्ट्राँबेरी बाजारात येतात.आंबट - गोड चवीच्या पिकलेल्या खूप छान लागतात. तसेच आपल्या आरोग्यासाठी पण उत्तम फळ आहे. यामधे विटामिन बी व सी भरपूर असते. शिवाय प्रोटीन, फाइबर, पोट्याशियम, मैग्नीशियम, फास्फोरस,आयोडीन अशीही तत्वे आहेत. स्ट्राँबेरी अनेक रोगाशी लढण्याची ताकद देते. जसे उच्च रक्तदाब, ह्रदयविकार, कँंन्सर, डायबिटीज.शिवाय स्ट्राँबेरी सेवनाने पोट साफ रहाण्यास मदत होते. स्मरणशक्ति चांगली रहाते. डिप्रेशन कमी होते. महत्वाचे म्हणजे वजन घटण्यास मदत होते. म्हणून स्ट्राँबेरी ला सुपर फुड असेही म्हटले जाते. हे सर्व फायदे पाहून मी बाजारातून नेहमीच स्ट्राँबेरी आणते.पण नुसती खाऊन कंटाळा आला.म्हणून क्रश,बर्फी असे पदार्थ केले. या आधी च्या रेसिपीमधे क्रश केलाय. तेच वापरून ही बर्फी केली. कशी केली साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
• खोवलेले ओले खोबरे २ कप
•  साखर २ कप
•  स्ट्राँबेरी क्रश १/२ कप
•  मिल्क पावडर १/२ कप
•  फ्रेश क्रिम १ कप
•  तूप १ टीस्पून ग्रीसिंगसाठी

कृती :-
प्रथम खोवलेले खोबरे +साखर मिक्सरमधून वाटून घ्यावी.

आता जाड बुडाच्या कढईत वाटलेले मिश्रण  घालून मध्यम आचेवर शिजत ठेवावे.सतत ढवळत रहावे. अन्यथा मिश्रण तळाला करपू शकते.

आता मिश्रण अर्धे शिजले की फ्रेश क्रिम घालावे व सतत ढवळत रहावे.

आता कढईच्या कडेने मिश्रण कोरडे होण्यास सुरवात झाली की मिल्क पावङर घालावी. गँसची आच मंद करावी व सतत ढवळत रहावे. पांच ते दहा मिनिटानी मिश्रणाचा गोळा होतो व कढईपासून सुटू लागतो. आता गँस बंद करावा. मिश्रणाचे दोन भाग करावेत व एक भाग तूप लावलेल्या ताटात पसरवून वाटीने दाबावा. दुसरा कढईत तसाच राहू द्यावा. ही सर्व क्रिया झटपट करावी. अन्यथा मिश्रण खळखळीत कोरडे होते व वडी थापली जात नाही.

आता कढईमधे मिश्रणाचा जो अर्धा भाग आहे, त्यामधे स्ट्राँबेरी क्रश घालावे व पुन्हा पाच मिनिट गँस चालू करून शिजवावे.

नंतर आधीच जे पांढरे मिश्रण ताटात पसरलेय त्यावर हे स्ट्राँबेरी चे मिश्रण पसरावे. सर्व मिश्रण हाताने व्यवस्थित थापून घ्यावे. थोडे सेट झाले की चाकूने आडव्या उभ्या रेषा पाडाव्यात.

आता पुर्ण गार झाल्यावर ही आकर्षक व सुंदर चवीची बर्फी डब्यात भरून ठेवावी.

टीप्स :
*,फ्रेश क्रिम च्या ऐवजी घरच्या एक लिटर दूधावरची जाड साय व एक कप दूध घेतले तरी चालते.
• साखरेचे प्रमाण थोडे कमी-जास्त केले तरी चालते.

° खोबरे कायम खवणीने खोवून नंतरच मिक्सरमधे वाटावे.अन्यथा बर्फीला अपेक्षित आकर्षक रंग येत नाही.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

सध्या बाजारात छान आंबट-गोड चवीच्या लालबुंद स्ट्राँबेरी येताहेत. सहाजिकच बघितले की घ्यावे वाटतात. घेतोही आपण पण घरी आणले की त्याचे काय करावे? प्रश्न पडतो. थोड्या नुसत्या खाल्या, कांही मिल्कशेक मधे गेल्या तर काही फ्रूट सलाडला गेल्या.राहीलेल्या वाया नको जायला म्हणून त्याचे क्रश करून ठेवले.कधीही मिल्कशेक, केक, हलवा, बर्फी बनविता येते. तर स्ट्राँबेरी क्रश कसा करायचा साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
• स्ट्राँबेरी ५०० ग्रॅम
• साखर २५० ग्रँम
• व्हिनेगर १ टीस्पून

कृती :-
प्रथम स्ट्राँबेरी देठ काढून स्वच्छ धुवून, पुसून घ्यावी.

नंतर स्ट्राँबेरीचेे चाकूने मोठे -मोठे तुकडे करावेत.

आता जाड बुडाच्या पातेल्यात साखर व स्ट्राँबेरी एकत्र घालून मंद आचेवर ठेवावे व सतत साखर विरघळेपर्यंत ढवळत रहावे.

साखर विरघळली की, व्हिनेगर घालून दोन मिनिट मिश्रण उकळू द्यावे. एकतारी पाक होतो. गँस बंद करावा.

आता थंड झाल्यावर ब्लेडरने घुसळावे. तयार क्रश काचेच्या बाटलीमधे भरून ठेवावे.

हे क्रश फ्रिजमधे ठेवले तर दोन महीन्यापर्यंत टिकते.  हवे तेव्हा काढून वापरता येते.अगदी रेडीमेड ज्यूस पिण्यापेक्षा एक भाग क्रश व तीन भाग थंड पाणी घालून झटपट ज्यूस करता येतो,  मुले आवडीने पोळीबरोबर सुध्दा खातात.

टीप: स्टाँबेरी एकदम गोड नसतील तर साखरेचे प्रमाण वाढवावे. ५०० ग्रॅम स्ट्राँबेरी असेल ४०० ग्रँम साखर घ्यावी.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

मोठा आवळा! यालाच डोंगरी आवळा असेही म्हणतात.औषधी व अतिशय गुणकारी असा हा आवळा,दिवाळी नंतर साधारण तुळशीच्या लग्नापासून बाजारात यायला लागतो. ते डिसेंबर पर्यंत असतो.डिसेंबर मधे एकदम परिपक्व म्हणजे वर्षाचे लोणचे,सुपारी,मोरावळा करण्यास योग्य असे आवळे असतात. आयुर्वेदात आंबट- गोड -तुरट चवीच्या या आवळ्याला पृथ्वीवरचे सर्वश्रेष्ठ फळ मानले जाते.आवळ्यामधे लोह व विटामिन सी भरपूर प्रमाणात असते.कोणत्याही रुपात आवळा खाल्ला तर तो आरोग्यदायी आहे.परंतु वर्षभर मिळत नसल्याने वेगवेगळ्या स्वरूपात साठविला जातो.आवळा खाल्याने दृष्टि तेज होते. पित्त, कफ कमी होते. त्वचेला चमक येते व त्वचेला सुरकुत्या लवकर पडत नाहीत. तसेच ह्रदयासाठी पण आवळा उत्तम आहे. रक्त पातळ ठेवण्यास मदत करतो. आवळ्यापासून बरेच पदार्थ करून वर्षभरासाठी साठविले जातात. जसे की, सुपारी,आवळा कँडी, लोणचे, सरबत, मुरांबा. केस काळेभोर रहाण्यासाठी केसांनाही लावण्यासाठी आवळा सुकवून पावडर करून ठेवली जाते. अशा बहूगुणी आवळ्याचा 'मुरंबा' म्हणजेच 'मोरावळा' कसा करायचा साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* आवळे १/२ किलो
* साखर १/२ किलो
* वेलचीपूड ऐच्छीक
* सुंठ पावडर ऐच्छीक
* सैंधव मीठ चिमूटभर

कृती :-
मोरावळ्यासाठी आवळे घेताना साधारण तांबूस छटा असलेले, न डागाळलेले चांगले कडक व ताजे आवळे निवडून, वेचून घ्यावेत. असे आवळे चांगले रसाळ व आंबट -तुरट चवीचे असतात.

प्रथम बाजारातून आणलेले निवडक आवळे स्वच्छ धुवून, बुडतील इतके पाणी घालून एक रात्र पाण्यात भिजत ठेवावेत.

नंतर दुसरे दिवशी आवळे पाण्यातून काढून स्वच्छ पुसून कोरडे करावेत व काटे चमच्याने सर्व बाजूला *आतपर्यंत टोचून भोके पाडावीत.

आता टोचलेले आवळे गरम पाण्यात घालून पाच मिनीट उकळून द्यावे. आवळे पांढरट दिसू लागतात.*आता पाण्यातून निथळून काढावेत व गरम असतानाच साखर मिसळून घ्यावी.*एक रात्र तसेच ठेवून द्यावे. दुसरे दिवशी साखर विरघळून पाणी सुटलेले असेल तर आता मंद गँसवर पातेले ठेवावे.(वेगळे पाणी घालू नये) सतत ढवळत रहावे. साखरेचा पाक होईल व आवळे पारदर्शक दिसू लागतील तर आताच वेलची पूड, मीठ घालावे व गँस बंद करावा. साधारणपणे अर्धा तास तरी लागतो. पाक मधासारखा असावा. अति घट्ट किंवा पातळ नको.

गार झाल्यावर मोरावळा कोरड्या काचेच्या बरणीमध्ये भरून ठेवावा. तीन- चार दिवसांनंतर मोरावळा खाण्यायोग्य आंबट -गोड - तुरट चवीचा होतो. पाक आतपर्यंत मुरला जातो. हा मोरावळा फ्रिजशिवाय बर्षभर टिकतो.

असा मुरलेला एक आवळा रोज सकाळी अनशापोटी खाल्ला व वरून कोमट पाणी प्याले तर अतिशय आरोग्यदायी असते. ज्यांना पित्त किंवा उन्हाळ्यात उष्णतेचा त्रास होतो त्यानी आवर्जून हा उपाय करावा.

टिप्स :
* जर वेळ नसेल तर साखर मिसळून एक रात्र न ठेवता, साखरेचा दोनतारी पाक करून त्यामधे उकडलेले आवळे घालावे. परंतु या पध्दतीत पाण्याचा वापर असल्याने मोरावळा जास्त कालावधीपर्यत टिकण्यात साशंकता निर्माण होते.
* आवळे आतपर्यंत नीट टोचून घ्यावेत.पाक चांगला मुरतो.
* आवळे उकडलेले पाणी टाकून न देता, त्यात मीठ, साखर घालून सरबत करून प्यावे. अथवा आमटी, भाजी, पराठे करताना वापरावे.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

सहसा चहा किंवा जेवण झाले की मुखशुध्दी म्हणून बडीशेप किंवा सुपारी खाल्ली जाते. परंतु बर्याचवेळा बडीशेप खाल्ली की दातामधे धागे अडकण्याची समस्या येते. तर बडीशेपेची अशी सुपारी करून ठेवली तर तोंडात टाकायला बरी पडते.कशी करायची साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* बडीशेप २०० ग्रँम
* हिरवी वेलची १० नग
* लवंगा ८ -१० नग
* दालचिनी ४ काड्या
* खडीसाखर ५ ग्रँम ( ऐच्छिक)
* मीठ चिमूटभर
* काश्मिरी सुगंध पानमसाला पावडर अर्धा टीस्पून

कृती :-
प्रथम बडीशेप स्वच्छ करून कढईत गरम करून घ्यावी. 

बडीशेप थंड झाल्यावर त्यामधे लवंगा, वेलची दालचिनी, मीठ, साखर सर्व मिसळून एकत्र मिक्सरमधे पावडर करावी.

तयार पावडर हवाबंद बाटलीमधे भरून ठेवावी.

मुखशुध्दीसाठी, सहज सोपी अशी ही मसाला सुपारी तुम्हीही करून बघा.घरातील सर्व वयोगटातील सदस्याना खाता येते व आवडेलही.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

दिवाळीचा फराळ म्हटले की, चिवड्याच्या जोडीला शेव पाहीजेच.शेवेचे बरेच प्रकार बनविले जातात. बारीक, मोठी, पालक शेव, लसूण शेव..  पण मला सहसा मसाला शेवेचा प्रकार आवडतो. कशी करायची साहित्य व कृती-

साहित्य :-
* डाळीचे पीठ १/२ किलो
* तेल ५० मिली.
* पाणी ५० मिली.
* मीठ २ टीस्पून
* लाल मिरचीपूड ४-५ टीस्पून
* हिंग २ टीस्पून
* ओवा १ टीस्पून
* जीरे १ टीस्पून
* हळद १ टीस्पून
* तेल तळण्यासाठी

कृती :-
प्रथम बेसनपीठ चाळून घ्यावे. म्हणजे त्यामधे गुठळ्या रहात नाहीत. नंतर ओवा व जिर्याची बारीक पावडर करून घ्यावी.

आता एका बाऊलमधे तेल व पाणी एकत्र करून घ्यावे. त्यामध्ये वरील साहित्यात दिलेला मसाला घालावा व हेड ब्लेंङरने सर्व चांगले फेटावे.असे फेटल्यामुळे मसाला नीट विरघळतो व फेटल्यामुळे शेव हलकी खुसखूषीत होते.सोडा वापरण्याची गरज रहात नाही.

आता फेटलेल्या मिश्रणात डाळीचे पीठ घालावे व गरजेनुसार पाणी घालून मळावे. साधारण 200 मिली. पाणी लागते. पीठ फार सैल किंवा घट्ट नको. पीठ अति घट्ट ठेवल्यास घालायला त्रास होतो व शेव कडक होते.तसेच पीठ सैल ठेवल्यास शेवेची प्लेन काडी न येता एकमेकाला चिकटल्याने नागमोडी आकार येतो. पीठ मळून दहा मिनिटे सेट होण्यासाठी झाकून ठेवावे.

दहा मिनिटा नंतर गरम तेलामधे शेव तळून काढावी.तेल अती गरम नको.शेव लाल होते. फार गारही नको मध्यम असावे. शेव लवकर तळली जाते.तेलात घातल्यावर बुडबुडे थांबले की पलटावी व दुसरीकडून तळून घ्यावे.

शेव गार झाली की हवाबंद डब्यात भरून ठेवावी.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

लाडवाचे बरेच प्रकार आहेत. बेसन लाडू, ओले खोबरे घालून रवा लाडू,मावा घालून रवा लाडू, तर आज मी रवा बेसन लाडू केलेत. खायला खमंग व रवाळ लागतात. ओले खोबरे किंवा मावा घातलैल्या लाडू पेक्षा हे जास्त दिवस टिकतात. घरात उपलब्ध साहीत्यात होतात व करायला सोपे आहेत. साहित्य व कृती-

साहित्य :-
* बेसन पीठ १ कप (१०० ग्रँम)
* रवा ३/४ कप (१०० ग्रँम)
* साखर ३/४ कप (१२५ ग्रँम)
* तूप १/२ कप (५० ग्रँम)
* पाणी १/४ कप + २ टेस्पून
* वेलची पूड
* बेदाणे सजावटीसाठी

कृती :-
प्रथम कढईत तूप घालून रवा व बेसन वेगवेगळे खमंग भाजून घ्यावे. नंतर दोन्ही एकत्र करून त्याच कढईत गँस बंद करून ठेवावे.

आता जाड बुडाच्या पातेल्यात साखर व पाणी एकत्र करून पुर्ण एकतारी म्हणजे दोनतारी च्या अलिकडचा सुरवातीचा पाक तयार करून भाजलेल्या मिश्रणामधे घालावा. 

सर्व मिश्रण पाकात व्यवस्थित एकत्र करावे व गँस चालू करून परत थोडे परतावे व एकत्र गोळा व्हायला सुरवात झाली की गँस बंद करावा.  मिश्रण थंड होऊ द्यावे.  मधून मधून हलवत रहावे. पंधरा मिनिटानंतर मिश्रण कोमट झाले की गोळा होऊ लागतो. 

आता वेलचीपूड घालून मिश्रण कोमट असतानाच हव्या त्या आकारमानाचे लाडू बेदाणे लावून वळावेत.

वरील साहित्यात फोटोतील आकाराचे १२ लाडू होतात. हे लाडू फ्रिज शिवाय १५ दिवस चांगले रहातात.

टिप: आपल्या आवडीनुसार तूप दिलेल्या प्रमाणापेक्षा थोडे कमी घेतले तरी चालते. परंतु लाडू किंचित कोरडा होतो.

तुम्हीही करून बघा सहज व सोपे आहेत.नक्की आवडतील. मात्र अभिप्राय द्यायला विसरू नका.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

घरी अचानक कोणी पाहुणे येणार असतील किंवा आपल्याला कोणाकडे जायचे असेल अथवा स्वताला कांही गोड खाण्याची इच्छा झाली तर घरातील उपलब्ध साहीत्यात ही बेसन बर्फी पटकन् करता येते. तसेच चविलाही उत्तम लागते. कशी करायची साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* बेसन १ कप (१०० ग्रँम)
* साखर १/२ कप ( ७५ ग्रँम)
* तूप १/४ कप ( ५० ग्रँम)
* बदाम, पिस्ता काप
* वेलची पूड

कृती :-
प्रथम पॅनमधे तूप घालून त्यावर बेसनपीठ घालावे व छान गुलाबी रंगावर खमंग भाजून घ्यावे.भाजल्यावर थंड होण्यासाठी एका प्लेट मध्ये काढून ठेवावे.

आता त्याच पँनमधे साखर घालावी व साखरेच्या निम्मे पाणी घालून पाक करण्यास ठेवावा.पाक एकतारी किंवा दोनतारी असा कोणताही नको, तर फक्त साखर विरघळून बोटाला चिकट लागण्याइतपतच म्हणजे एकतारीच्याही अलिकडचा झाला की गँस बंद करावा.त्यामधे वेलचीपूड घालावी व दोन मिनिट थंड करावा.

आता तयार पाकामधे भाजून ठेवलेले बेसनपीठ घालून सर्व मिश्रण एकत्र हलवावे. गँस बंदच असावा.  मिश्रण घट्ट व्हायला लागते. नंतर आधीच तूप लावून ठेवलेल्या थाळीत मिश्रण ओतावे. वरून बदाम, पिस्ता लावावे व मिश्रण पंधरा मिनिट थंड होऊ द्यावे.

आता सुरीने आडव्या उभ्या, लाईन्स मारून ठेवावे.नंतर अजून पंधरा मिनिटानंतर पुर्ण थंड झाल्यावर वड्या काढाव्यात.

टिप्स :-
* भाजलेले बेसन व पाक दोन्हीही गरम असेल तर बर्फी कडक होते. म्हणून दोन्हीही साधारण गार करून मगच एकत्र करावे.
* प्रमाणापेक्षा जास्त तूप घातल्यास बर्फी खूपच मऊ लिबलिबीत होते.
* बेसन छान गुलाबी रंगावर खमंग भाजून घ्यावे.   अन्यथा चवीला पीठ पीठ लागते.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या.आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.

बाप्पासाठी उकडीचे मोदक करताय?  तर पुढील टीप्स
जरूर वाचा -
*******************************************
मोदक, म्हटले की गणपती बाप्पा ! असे समिकरणच आहे.त्यातही उकडीचे मोदक बाप्पाला फार आवडतात. 'उकडीचे मोदक' करणे म्हणजे कौशल्याचे काम मानले जाते.  बर्याच गृहीणी 'उकडीचे मोदक' म्हटले की,करायला घाबरतात. जमेल का नाही आपल्याला असे वाटते. परंतु योग्य प्रमाणात सर्व साहीत्य घेतले व पुढील टीप्स लक्षात ठेवल्या तर उकडीचे मोदक बनवविणे अजिबात अवघड नाही.

* मोदकासाठी पीठी तयार करताना तांदुळ, शक्यतो सुवासिक म्हणजे बासमती , आंबेमोहोर  व तोही नवा घ्यावा . फार जुना नसावा. त्यामुळे उकडीला चिकटपणा चांगला येतो व मोदकाला मुखर्या(चुण्या) पाडणे सोपे जाते. तसेच चवही छान येते. आजकाल बाजारात तयार पीठी मिळते , खात्रीच्या ठिकाणाहून व तपासूनच घ्यावी.

* तांदुळ दळून पीठी करणार असाल तर तांदुळ आधी निवडून स्वच्छ धुवावा व पाणी निथळून नंतर सुती कपड्यावर पसरून आठ - दहा तास सावलीतच सुकवावा व नंतर दळून आणावा.  दळून आणल्यावर पीठी बारीक चाळणीने चाळून नंतर पीठी उकडीसाठी वापरावी.

* सर्वात आधी म्हणजे उकड व्यवस्थित वाफली पाहीजे अन्यथा मोदक तुडतूडीत न बनता चिकट होतात.मोदक खाताना पीठ तोंडात टाळ्याला चिकटते.

* आतल्या सारणासाठी नारळ  फार जुना, बिन पाण्याचा वापरू नये. त्यामुळे सारण लुसलुशीत न होता, कोरडे व भरभरीत होते.

* नारळ नेहमी खवणीनेच खवून घ्यावा. म्हणजे पाठीचा काळा भाग न येता, स्वच्छ पांढरा चव मिळतो. तुकडे करून मिक्सर मधून काढू नयेत. नाहीतर मोदकसुध्दा काळपट रंगाचे होतात.

* सारणासाठी वापरावयाचा गुळ, पिवळसर केशरी व गोड असावा .खारट नको.

*सारण ओलसर व रवाळ असावे. फार घट्ट किवा कोरडे नसावे. शिजवताना खबरदारी घ्या. तरच वरची पारी व सारण एकमेकांत मिसळून छान चव येते.

* सारण आदले दिवशीच निगुतीने करून फ्रिजमध्ये ठेवावे. दुसरे दिवशी रूम टेंपरेचरला आणून वापरावे. घाई-गडबड वाचेल.

* मोदक तयार करताना उकड गरम असावी . तर छान आकार देता येतो. करताना फाटत नाहीत. यासाठी उकडीचे भांडे एका पातेल्यात गरम पाणी घेऊन त्यातच ठेवा.

* उकडीसाठी तेल, तूप , लोणी काहीही चालते. परंतू लोणी वापरले तर , उकड एकदम मऊ, लुसलूशीत होते व मोदक खायलाही मोठे चविष्ट लागतात.घरगुती पांढरे लोणी वापरा.

* शक्य असेल तर उकड दूधामधे किंवा अर्धे दूध व अर्धे पाणी  वापरा उकड पांढरी, मऊ होते व मोदक अधिक स्वादिष्ट होतात.

* मोदक  तयार करताना त्याच्या कळ्या पाडणेचे काम कौशल्याचे आहे. त्यासाठी उकड गरम असतानाच तेल व पाण्याचा हात लावून चांगली भरपूर मळून घ्यावि.मुखर्या छान धारदार पाडता येतात . हातावर पारी करून जमत नसेल तर पारी लाटून घ्या.

* उकड मळताना तेलाचा वापर शक्य तितका कमी करावा.  तेलामुळे मोदक फुटतात.

* पारी कडेने पातळ व मधे थोडी जाडसर ठेवावी. खालून फाटत नाहीत.

* मोदक उकडताना मोदक पात्रात किवा चाळणीवर केळीचे/करदळीचे पान किंवा बटर पेपर तळाला घाला. मलमलचे स्वच्छ ओले कापडसुध्दा चालते. काहीच नसेल तर चाळणीला तेल/ तूप चोळा .

* मोदक उकडायला ठेवताना आधि पाण्यात बुडवून काढा व ठेवा. वाफताना तडकून फुटत नाहीत.

* तयार झाल्यावर काढताना प्रथम गार पाणी शिंपडावे व ओल्या हाताने अलगद उचलावेत. खाली चिकटून फाटणार नाहीत.

आता इतके त्याचे नखरे संभाळून केलेले 'उकडीचे मोदक' बाप्पाला का नाही आवडणार ? नक्कीच आवडतील. व तुम्हाला पण आवडतील ! ते कसे करायचे , साहीत्य व कृतीसाठी पुढे दिलेल्या लिकवर क्लिक करा.

http://swadanna.blogspot.in/2014/08/blog-post.html?m=0

'सांजोरी' यालाच सारनोरी, साठोरी असेही म्हणतात.हा पारंपारिक व पौष्टीक पदार्थ आहे. गणेश चतुर्थी मधे गणपतीच्या,महालक्ष्मीच्या नैवेद्याला, दिवाळीच्या लक्ष्मीपुजना दिवशी नैवेद्याला केला जातो.तसेच मुलांना मधल्या वेळचे खाणे, शाळेच्या डब्यात किंवा प्रवासात न्यायला सोयीचा प्रकार आहे.तीन-चार दिवस सहज टिकतो.घरात नेहमी उपलब्ध असणार्या साहित्यात होतो.साहित्य व कृती 👇

साहित्य :-
वरील पारीसाठी
* बारीक रवा १ कप
* मैदा २ टेस्पून
* तेल २ टेस्पून
* चिमुटभर मीठ
* चिमुटभर साखर
* पाणी गरजेनुसार
आतील सारणासाठी
* बारीक रवा १/२ कप
* पीठीसाखर १/२ कप
* तूप २ टेस्पून
* मिल्क पावडर १/४ कप ( ऐच्छीक)
* खसखस १ टीस्पून
* वेलची पूड
*  पाणी गरजेनुसार
* तेल तळण्यासाठी

कृती :-
प्रथम रवा,मैदा मीठ,साखर घालून एकत्र करून घ्यावे. नंतर तेल गरम करून त्यामधे घालून हाताने चोळून घ्यावे.आता गरजे इतकेच थोडे - थोडे पाणी घालून पीठ मळावे.जास्त सैल नको व अती घट्टही नको.मळलेले पीठ एक तास झाकून ठेवावे.

आता सारण तयार करावे. पँनमधे घेतलेल्या एकूण तूपामधले १ टेस्पून तूप घालून रवा गुलाबी रंगावर भाजून घ्यावा.भाजून ताटलीत काढून त्यावर थोडे पाणी शिंपडावे व पांच मिनिट झाकावे. पांच मिनिटानंतर कोमट असतानाच पीठीसाखर,वेलची पूड घालून सारण हाताने एकजीव करावे. आत्ताच सारणात शिल्लक १ चमचा तूप व मिल्क पावडरही घालून मळावे.सारण फार कोरडे वाटले तर किंचित पाण्याचा हात घेऊन मळावे.मिश्रणाचे मुठीत दाबले तर लाडू व्हावेत इतपत ओलसर असावे. आता सारणाचेे हलक्या हाताने साधारण लाडू करून घ्यावे. दाबून फार घट्ट लाडू करू नये.

नंतर आधीच मुरून तयार असलेले पीठ परत एकदा मळून घ्यावे अथवा कुटून घ्यावे. मिक्सर मध्ये थोडे-थोडे घेऊन फिरवून काढावे. या पीठाच्या थोड्या लहान आकाराच्या म्हणजे सारणाचेे लाडू केलेत त्या आकाराचे समान गोळे करून घ्यावेत व एकेक गोळी घेऊन त्यामधे सारणाचा लाडू भरून व्यवस्थित बंद करावे. हलक्या हाताने फार पातळ नाही अशी किंचित जाडसर मोठी पुरी लाटावी व अगदी मंद आचेवर गुलाबी रंगावर तळून घ्यावी.तळताना सारखी उलटवू नये.अलगद तळावी,जेणेकरून फुटणार नाही याची काळजी घ्यावी.

थंड झाल्यावर अतिशय खुसखूषीत खमंग अशी सांजोरी खायला उत्तम लागते. बाजारी पदार्थ आणण्यापेक्षा घरीच असा एखादा सहज सोपा पौष्टीक पदार्थ मुलांना खायला करून ठेवावा.

वर दिलेल्या साहित्या मधे फोटोतल्या आकाराच्या ८ साठोऱ्या होतात.

टिप्स :-
* सारण तयार करताना किंवा पारीसाठी कणिक मळताना पाण्याचाच वापर करावा,दूध नको. दूधामुळे नंतर वास येण्याची शक्यता असते.

* सारणामधे भाजलेला खवा अथवा शिल्लक पेढा घातला तरी चालते.

* सांजोरी तूपावर शॅलोफ्राय केली तरी चालते.  तसेच आधी तव्यावर थोडी भाजून नंतर तेलात तळल्यास तेल कमी लागते.

आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला जरूर द्या. आपल्या प्रतिसादाने नव-नवीन पदार्थ करण्यास प्रेरणा मिळते.