'दाल पकवान' हा सिंधी बांधवांचा नाष्ट्याचा चविष्ट व पोटभरीचा पदार्थ आहे. सुट्टीच्या दिवशी वेगळे काय करायचे?  हा प्रश्न असतो. कारण रोजची पोळी-भाजी खाऊन कंटाळा आलेला असतो. सुट्टी म्हटले की काहीतरी वेगळे हवे असते. अशा वेळी मला नाष्टा व जेवण एकच म्हणजे "ब्रंच" हेवी नाष्टा करणे सोईचे वाटते. तर मी ही पाककृती केली. साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
दाल
* चणाडाळ १ वाटी
* कांदा १+१
* कोथंबिर
* आलं-लसूण
* हिरवी मिरची २
* गरम मसाला १ टीस्पून
* मीठ चविनूसार
* आमचूर पावडर अर्धा टीस्पून
* लाल मिरचीपूड १ टीस्पून
* हळद
* जीरे
* तेल २ टेस्पून
पकवान
* मैदा १ वाटी
* गव्हाचे पीठ १ वाटी
* रवा २ टेस्पून
* मीठ चिमूटभर
* ओवा पाव टीस्पून
* जीरे अर्धा टीस्पून
* तेल मोहन १ टेस्पून
* तेल तळण्यासाठी

कृती :-
प्रथम चणाडाळ अर्धा ते एक तास भिजत घालावी.

आता मैदा, गव्हाचे पीठ व रवा एकत्र करून त्यामधे मीठ जीरे, ओवा व तेल घालून सारखे करावे. गरजेनुसार पाणी घालून घट्ट गोळा मळावा.

एक तासानंतर  डाळ थोडेच पाणी घालून कुकरला शिजायला लावावी. फक्त एक शिट्टी काढावी. दुसर्या शिट्टीला वाफ आत ठेवून गँस बंद करावा. डाळ जास्त गुळगूळीत मऊ शिजवू नये. डाळींब्या दिसाव्यात इतपतच शिजवावे.

आता डाळ शिजेपर्यंत कांदा, कोथंबिर, आलं-लसूण सर्व साहित्य बारीक चिरून घ्यावे.

आता कढईमधे तेल गरम करून जीरे तडतडवून घ्यावेत. त्यामधे चिरलेला कांदा, आलं-लसूण, मिरची घालून परतावे. नंतर राहीलेले सर्व साहित्य घालावे. तेल सुटेपर्यंत सर्व मसाला परतावा. शेवटी शिजलेली डाळ घालावी व थोडेसे पाणी घालून पांच मिनिट झाकून शिजवावे. दाल तयार!

आता मळून तयार केलेल्या पीठाच्या मध्यम जाडीच्या मोठ्या पुर्या लाटाव्यात, त्यावर काटा चमच्याने टोचावे. म्हणजे फुगत नाहीत.

मध्यम आचेवर गुलाबी रंगावर तळून काढाव्यात.  गार झाल्यावर छान कडक होतात.

आता तयार डाळ बाऊलमधे घेऊन त्यावर कांदा व कोथंबिर घालावी. सोबत कडक पुर्या डिशमधे द्याव्यात. मस्त भरपेट नाष्टा होतो. नंतर एका मोठा ग्लास थंड मसाला ताक प्यावे. दुपारी जेवणाची भुकच रहात नाही. तुम्हीही करून पहा. नक्कीच आवडेल.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

उन्हाळा चालू झाला की, उन सुध्दा कडकडीत तापत असते. घरातल्या महिला वर्गाची उन्हाळी वाळवणाचे पदार्थ करण्याची लगबग चालू होते. कोणाच्या मदतीशिवाय एकट्यानेच होऊ शकणारे पदार्थ म्हणजे बटाट्याचा किस, चकल्या, सांडगी मिरच्या असे प्रकार आधी करून घ्यायचे. बाकीचे म्हणजे कुरडई, पापड, शेवया, सालपापड्याअसे मुलांच्या उन्हाळी सुट्टया चालू झाल्या की करायचे. म्हणजे मुलं ताटे आत-बाहेर कर, राखण कर अशी बरीच छोटी कामे करण्यास येऊ शकतात. या पदार्थामधेसुध्दा शेजारणी सोबत स्पर्धा असते बरं, तिच्यापेक्षा आपले पदार्थ कसे जास्तीत-जास्त सुबक व स्वच्छ रंगाचे होतील? यासाठी एकमेकींकडून किंवा एखाद्या अनुभवी महिलेकडून टीप्स देणे-घेणे चालू असते. त्यातील वस्तुच्या प्रमाणाची उजळणी केली जाते. एकंदरीतच हा सर्व हौसेचा व आवडीचा भाग आहे. तसे तर आजकाल सर्वच पदार्थ रेडीमेड मिळतात. पण असे वाळवणाचे पदार्थ करणे,म्हणजे सकाळपासूनच धांदल असते. रोजची कामे फटाफट उरकून मग या कामांच्या मागे लागयचे. करणे, वाळविणे मग संध्याकाळी घरात आणून थोडेफार कडेचे अर्धे ओले वाळलेले रात्रिच्या भाजीच्या फोडणी आधी कढईत तळून बघायचे, त्यावर घरातल्यासोबत चर्चा करायची की,यावर्षीचे कसे जास्त हलके व पांढरे स्वच्छ झालेत वगेरे वगेरे..! एकूणच घरच्या पदार्थाना तोड नाही. आजकाल जागेचा, वेळेचा सर्वच गोष्टीचा अभाव असतो. तरीही लहानपणी आईने केलेल्या पदार्थाची चव आठवली किंवा त्या वाळवणाच्याआठवणी शांत बसू देत नाहीत. मग काय थोडे -थोडेसेच व सोपे प्रकार मी बिल्डिंगच्या टेरेसवर वाळवून करतेच. तर असाच सोपा प्रकार म्हणजे उपवासाच्या चिवड्याचा "बटाट्याचा किस " पण यातसुध्दा बारकावे, ट्रिक्स आहेत बरं... कसा करायचा साहीत्य व कृती 👇

साहित्य :-
* नवे व कडक मोठे बटाटे ५ किलो
* सर्व बटाटे पाण्यात बुडतील इतके पाणी

कृती :-
प्रथम सर्व बटाटे स्वच्छ धुवून घ्यावेत. नंतर एका मोठ्या पातेल्यात पाणी उकळायला ठेवावे व सर्व बटाटे त्यामधे घालावेत. वर ताट झाकून १० ते १५ मिनिट शिजू द्यावेत.

मधेच एकदा मोठ्या चमच्याने वर-खाली करावेत. बटाट्याची साल निघते का बघावे . साल निघत असेल तर गँस लगेच बंद करावा.

थोड्या वेळाने थंड झाल्यावर साल काढून घ्यावी व मोठ्या छिद्राच्या किसणीने आधीच उन्हात पसरलेल्या प्लास्टिक कागद अथवा साडीवर डायरेक्ट विरळ किसावे. कडकडीत उन्हात दोन दिवस वाळू द्यावा.

वाळलेला किस हवाबंद डब्यात भरून ठेवावा. वर्षभर रहातो. लागेल तसा काढून तेलात तळून मस्त खमंग चिवडा करावा.

टिप्स :
* बटाटे नवेच असावेत. जूने व मऊ पडलेले असल्यास किस काळा होतो.

* जास्त मऊ उकडू नयेत. साल निघण्याइतपतच उकडावेत. किस नीट पडतो.

* शक्य असल्यास बटाटे रात्रीच उकडून फ्रिजमधे ठेवावेत व सकाळी किस पाडावा.. किस मोकळा पडतो.

"थंडाई " हे उत्तर प्रदेश प्रांतातील पारंपारिक पेय आहे. होळी सणाचे दिवशी केले जाते. तसेच महाशिवरात्रिला शंकराला थंडाई मधे भांग मिसळून नैवेद्यही दाखवला जातो. शरीर, डोके थंड ठेवणारे व ताकद देणारे असे हे अमृततुल्य पेय आहे. उन्हाळ्यात अतिशय थंड असते. याने पित्ताचा विकार असेल तर नाहीस होतो. कोठ्यातील उष्णता कमी होते. डोळ्यांवर जळजळ कमी होते.उन्हाळी लागत नाही. उन्हात बाहेर पडायचे आधी एक ग्लास थंडाई पिऊन निघावे. गुणकारी पेय आहे. कसे करायचे साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-

* फुलक्रीम दूध १ लिटर

* थंडाई मसाला (१ ग्लास - ३ टेस्पून) 

* रोज इसेन्स

* खस सिरप 

* खाण्याच्या गुलाब पाकळ्या 

* केशर, बदाम-पिस्ता काप 

* साखर ऐच्छीक (मसाल्यामधे असतेच)

*थंडाई मसाला कृती http://swadanna.blogspot.in/2017/03/thandai-masala.html?m=1

कृती :-

प्रथम तयार थंडाई मसाला एक ग्लास दूधाला
तीन चमचे या प्रकरणामधे घेऊन कपभर दूधात एक तास भिजत ठेवावा.

एक तासाने दूधासह मसाला मिक्सरमधे वाटून पेस्ट करून घ्यावी. जास्त गोडसर आवडत असेल तर आवडीनुसार आताच साखर घालावी.

आता तयार पेस्ट व रोज इसेन्सचे कांही थेंब फ्रिजकोल्ड दूधामधे मिसळावी. दूधामधे एकदा ब्लेडर फिरवावा व दूध गाळावे.

आता सर्व्हींगसाठी एक मोठा उभा ग्लास घ्यावा.   त्यात आधि चमचाभर खस सिरप घालावे. नंतर गाळून तयार असणारे दूध घालावे. वरून बदाम -पिस्ता काप, केशरकाड्या व सुक्या गुलाब पाकळ्या (बाजारात मिळतात)घालून सजवावे व थंडगार प्यायला द्यावे.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

"थंडाई " हे उत्तर प्रदेश प्रांतातील पारंपारिक पेय आहे. होळी सणाचे दिवशी केले जाते. तसेच महाशिवरात्रिला शंकराला थंडाई मधे भांग मिसळून नैवेद्यही दाखवला जातो. शरीर, डोके थंड ठेवणारे व ताकद देणारे असे हे अमृततुल्य पेय आहे. उन्हाळ्यात अतिशय थंड असते. याने पित्ताचा विकार असेल तर नाहीस होतो. कोठ्यातील उष्णता कमी होते. डोळ्यांवर जळजळ कमी होते. गुणकारी पेय आहे. थंडाई योग्य पारंपारिक पध्दतिने बनविली तर अधिक गुणकारी ठरते. थंडाईसाठी लागणारे मसाला साहित्य ५-६ तास भिजत घालायचे म्हणजे रात्रीच पाण्यात भिजवायचे व सकाळी बदाम वगेरे सोलून घ्यायचे नंतर सर्व मसाला साहित्य पाट्या-वरवंट्यावर वाटायचे. जितके जास्त बारीक वाटले जाईल तेवढी थंडाई अधिक गुणकारी बनते. परंतु आजच्या धावपळीच्या व इन्स्टंट झटपटच्या जमान्यात हे सर्व शक्यही नाही. तर यावर उपाय म्हणून "थंडाई मसाला पावडर" तयार करून ली जाते व थंडाई करण्याच्या आधी अर्धा तास दूधामधे ही पावडर भिजत ठेवायची. अर्ध्या तासाने मिक्सरमधे वाटून पेस्ट तयार करून वापरली जाते. अनेक निरनिराळ्या कंपनीच्या "थंडाई मसाला पावडर" मार्केट मधे उपलब्ध आहेत. पण आपण घरीच खात्रीशीर सर्व सिलेक्टेड साहित्य वापरून तयार केलेल्या मसाल्याची चव काही न्यारीच असते. तर हा मसाला कसा तयार केला साहित्य व कृती-👇

* बदाम ५० ग्रँम (अर्धा कप)
* खसखस ३० ग्रँम (६ चमचे)
* खरबूज, काकडी उपलब्ध असणार्या बीया २० ग्रँ
* बडीशेप ५० ग्रँम (अर्धा कप)
* काळी मिरी ५ ग्रँम( ८-१०)
* देशी गुलाब सुक्या पाकळ्या २० ग्रँम(अर्धा कप)
* हिरवी वेलची ५-६ नग
* दालचिनी १ इंच
* खडीसाखर/ साखर १०० ग्रँम 
* चारोळी १० ग्रँम

कृती :-
प्रथम सर्व साहित्य दिलेल्या प्रमाणात एका डिशमधे काढून घ्यावे.

नंतर पँनमधे किंचित कोमट करून घ्यावे. यामुळे पावडर छान बारीक होते.

आता थंड झाल्यावर मिक्सरमधे सर्व साहित्याची एकत्र एकदम बारीक पावडर करावी व चाळून घ्यावी.

तयार "थंडाई मसाला पावडर " हवाबंद बाटलीमधे भरून ठेवावी. २ -३ महीने सहज टिकते.

टीप्स :-
*खडीसाखर उपलब्ध नसेल तर नेहमीचीच साखर वापरली तरी चालते.
* खरबूज, काकडी बिया उपलब्ध नसेल तर थोड काजू वापरावेत.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

°रसगुल्ला" हा बंगाली मिठाईचा प्रकार सर्वाना परिचित आहेच. याचीच थोडीे श्रीमंत भावंडं म्हणजे "अंगुरमलई" व "रसमलई "! यांचा थोडा श्रीमंती थाट असतो. रबडी, सुका मेवा, केशर यामधे वापरले जाते. यामधे तेल, तूपाचा वापर केलेला नसतो. जेवण झाल्यावर स्वीटडीश म्हणून खायला तर खूपच मस्त लागते. अतिशय सोपी व कमी साहित्यातील पाककृती आहे. तर ही रसमलई कशी करायची याचे साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
पनीरसाठी --
° फुलक्रीम दूध १ लिटर
° लिंबू १
° साखर २ वाट्या
° पाणी ६ वाट्या
रबडीसाठी --
° फूलक्रीम दूध १ लिटर
° मिल्क पावडर २ टेस्पून
° साखर १ वाटी ( कमी-अधिक करू शकतो)
° वेलचीपूड
° केशरकाड्या चिमूटभर
° बदाम, पिस्त्याचे काप

कृती :--
प्रथम एका गँस स्टोववर,मंद आचेवर रबडीसाठी दूध उकळवत ठेवावे. मधून -मधून ढवळत रहावे.

आता दुसरिकडे पनीरसाठी दूध तापत ठेवावे. दूध तापेपर्यंत लिंबू रस काढून ठेवावा. जेवढा रस निघेल तेवढेच पाणी मिसळून घ्या.

आता दूध तापून वर आले की, गँस बंद करावा. दूध साधारण थंड झाले की, (म्हणजे 80% गरम असावे.) डावाने हलवत हलवत वाटीतील लिंबूरस थोडा -थोडा घालावा व दूध फाटले म्हणजे पाणी  व पनीर वेगळे दिसायला लागले की थांबा.

आता एका चाळणीवर स्वच्छ पांढरा मलमलचा कपडा पसरून त्यावर फाटलेले दूध ओतावे. वरून थंड पाणी ओतून पनीर स्वच्छ धुवावे कापडाची पुरचुंडी करून हाताने दाबून पाणी काढावे. थोडावेळ, १५ मिनिट लटकवून ठेवावे. पाणी निथळून जाईल.

आता तयार पनीर हाताने छान मऊ एकजीव गोळा होईपर्यंत मळून घ्यावे. व साधारण चपटे गोळे तयार करा.

नंतर साखर व पाणी एकत्र करून उकळत ठेवावे. साखर विरघळून पाक उकळायला लागला की त्यात पनीरचे तयार गोळे सोङावेत. १५ ते २० मिनिटे मोठ्या आचेवर झाकून शिजू द्यावे. मधून एकदा गोळे हलवून उलटे-पालटे करावे. पंधरा मिनिटानंतर गोळे फुलून दुप्पट आकाराचे झालेले दिसतील. गँस बंद करावा व थोडे थंड होऊ द्यावे.

आता तोपर्यंत आधि रबडी साठी उकळत ठेवलेल्या दूधामधे मिल्कपावङर, वेलची, केशर व थोडा सुकामेवा घालावा. आवडीनुसार साखर घालावी व गँस बंद करावा.तयार रबडी गार होऊ द्यावी. रबडी आधीच तयार करून फ्रिजमधे ठेवली तर अधिकच चांगले.

शेवटी पाकातील पनीर गोळे चमच्याने काढून हाताने किंचित दाबून पाक काढावा व एकेक करून रबडीमधे सोडावेत.

तयार "रसमलई " बाऊलमधून खायला देताना वरून थोडे बदाम, पिस्त्याचे काप घालावेत.

टिप्स :-
*  पनीर घरीच तयार करून घ्यावे. बाजारी पनीर खूप घट्ट असते. पनीर घट्ट असले तर गोळे खूप कडक होतात. लुसलूशीत रहात नाही व पनीरमधे पाणी जास्त शिल्लक राहिल्यास शिजवताना पाकात विरघळतात.
* फुलक्रीम दूधच वापरावे. पनीर लुसलू़शित होते. अथवा चोथट रहाते.
* गोळे फार दाब देऊन चपटे करू नयेत. पाकात फुटतात.
* दूध फाडण्यासाठी लिंबू ऐवजी १ टेस्पून व्हिनेगार वापरले तरी चालते.
* रबडी तयार करण्यासाठी लागणारा वेळ कमी करायचा असेल तर रबडीसाठी "कन्डेंस्ड मिल्क" वापरावे.
* तयार रसगुल्ले आणून, कन्डेंस्ड मिल्कची रबडी तयार करून झटपट रसमलई पण बनविता येते.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

आजकालच्या धावपळीच्या आयुष्यात माणसांकडे वेळ अजिबात नसतो. तशात पुरणपोळी सारखे वेळखाऊ पदार्थ करायला तर अजिबात वेळ नसतो. परंतु काही ठराविक सणादिवशी नैवेद्यासाठी पुरण लागतेच. किवा कधी आपल्यालाही पोळी खावी वाटते. विकतची पोळी पसंतीला उतरत नाही व पुरवठ्यालाही येत नाही. अशावेळी असे झटपट पुरण तयार करावे. कसे करायचे साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* चणाडाळ १ वाटी
* पाणी २ १/२ (अडीच) वाट्या
* गूळ १ वाटी
* जायफळ
* वेलची पावङर

कृती :-
प्रथम डाळ स्वच्छ धुवून ६ तास भिजत घालावी.  भिजल्यानंतर त्यातील पाण्यासह कुकरला ४-५ शिट्टया काढून मऊ शिजवून घ्यावी.

आता शिकलेली डाळ मँशरने मँश करून घ्यावी. नंतर त्यामधे १ वाटी चिरलेला गुळ घालावा व एकत्र करून मायक्रोवेवला हाय पाँवरला ५ मिनिट ठेवावे. ५ मिनिटांनी एकदा हलवावे व परत ५ मिनिट ठेवावे.

शेवटी तयार पुरणामधे वेलचीपूड न जायफळ पूड घालून एकत्र करावे.

तीन स्टेपमधे मऊ लुसलू़शित पुरण तयार होते. तयार पुरणाच्या पोळ्या लाटाव्यात व खाव्यात.

टीप :-
ओवन नसेल तर जाड बुडाच्या कढईत शिजवावे. मात्र सतत हलवत रहावे. खाली करपण्याची शक्यता असते.याला वेळ थोडा जास्त लागतो.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

"मिस्सी रोटी" हा जवळपास मसाला पराठ्यातला प्रकार आहे. उत्तर भारतीयांची खासियत आहे. खमंग व पौष्टीक आहे. कसा करायचा साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* गव्हाचे पीठ १ वाटी
* चणाडाळ पीठ १ वाटी
* लाल मिरचीपूड १ टीस्पून
* हळद
* ओवा अर्धा टीस्पून
* धना-जीरा पावडर १ टीस्पून
* मीठ चवीनुसार
* कसूरी मेथी १ टीस्पून
* तेल
* पाणी

कृती :-
प्रथम बाउलमधे दोन्ही पीठे घ्यावीत. नंतर साहित्यामधे दिलेला सर्व मसाला व १ टेस्पून तेल, कोरड्या पीठामधे घालून नीट मिक्स करावे.

नंतर गरजेनुसार पाणी घालून रोजच्या पोळीच्या कणिके प्रमाणे मळावे. 15-20 मिनिट झाकून ठेवा.

पंधरा मिनिटानंतर घडीच्या पोळीप्रमाणे मधे तेल लावून थोडी जाडसरच पोळी लाटावी व तेलावर खरपूस भाजावे.

गरमा-गरम रोटी कोणत्याही आवडत्या भाजी सोबत किंवा लोणचं,दही कशासोबतही खा.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

चटपटीत "मसाला शेंगदाणे" करायला व खायला अगदी सहज व सोपा प्रकार आहे. हे मसाला शेंगदाणे खासकरून "दाबेली" हा रोडसाईड स्नँक्सचा पदार्थ बनविताना त्यामधे वापरले जातात . नुसतेही येता-जाता तोंडात टाकायला चालते.तर हे घरच्या -घरीच कसे करायचे? साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* कच्चे टपोरे शेंगदाणे १ बाऊल
* तेल १-२ टेस्पून
* लाल मिरचीपूड १ टीस्पून
* मीठ चवीनुसार
* आमचूर पावडर अर्धा टीस्पून
* चाट मसाला अर्धा टीस्पून

* सैंधव मीठ पाव टीस्पून 

कृती :-
प्रथम शेंगदाणे मंद आचेवर गुलाबी भाजून घ्यावेत. व गार होऊ द्यावेत.

नंतर व्यवस्थित सोलून, पाखडून घ्यावेत.

आता कढईमधे तेल गरम करून गँस बंद करावा. गरम तेलात, साहित्यामधे दिलेला सर्व मसाला घालून एकत्र कालवावा व सोललेले शेंगदाणे त्यामधे घालावेत. सर्व शेंगदाण्यांना मसाला लागेल असे एकत्र हलवावे. आता गँस चालू करून पाच मिनिट परतावे व गँस बंद करावा.थोडावेळ गरम कढईतच शेंगदाणे राहू द्यावेत. चांगले कडक होतात.

नंतर थंड झाल्यावर हवाबंद डब्यात भरून ठेवावे.केव्हाही खा.

टिप :-
* शेंगदाणे ओवनमधे भाजले तर अधिक चांगले. डागविरहीत व एकसारखे छान गुलाबी भाजले जातात.

* शेंगदाणे वेचून चांगले टपोरे घ्यावेत. सरमिसळ बारीक मोठे असले तर बारीक दाणे करपतात व खाताना मधे - मधे कडू लागतात. तसेच टपोरे एकसारखे दिसायलाही छान दिसतात.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

"मालपुआ" हा प्रसिध्द गाेडाचा पदार्थ उत्तर भारत या प्रांतातील पारंपारिक पाककृती आहे. होळी सणाचे दिवशी केला जातो . तसेच घरात काही पवित्र कार्य, पुजा होम-हवन असेल तर "खीर मालपुआ" नैवेद्याला केले जाते. मालपुआ निरनिराळ्या प्रांतामधे विविध पध्दतिने केला जातो. रबडी मालपुआ, पाकातला मालपुआ, पिकलेले केळ, आंबा, अननस वापरूनही त्या-त्या स्वादाचे मालपुआ केले जातात. राजस्थान मधे "खवा मालपुआ" बनवितात. तर आता पाकातील मालपुआ कसा केला जातो पहा साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* मैदा १ कप
* बारीक रवा १/२ कप
* साखर १/२ कप
* वेलची पूङ १/२ टीस्पून
* बडशेप पूड १/४ टीस्पून
* दूध १/२ कप
* पाणी गरजेनुसार (अंदाजे १/२ कप)
* तळणीसाठी तूप किंवा रिफाइंड तेल
पाकासाठी
* साखर १ कप
* पाणी १/२ कप
* वेलची पूङ १/२ टीस्पून
* केशर काड्या चिमूटभर
* सजावटीसाठी पिस्ता,बदामाचे पातळ काप

कृती :-
प्रथम एका बाऊलमधे मैदा, रवा, साखर बडीशेप  व वेलचीपूड एकत्र करावी. त्यामधे दूध मिसळावे. चमच्याने ढवळत ढवळत गरजेनुसार पाणी घालावे. जिलेबीच्या पिठासारखे सैलसर भिजवावे. जेणेकरून तूपामधे चमच्याने सहज घालता यावे. पीठ अर्धा तास झाकून ठेवावे.

आता साखरेत पाणी घालून उकळत ठेवावे. साखर विरघळून एकतारी पाक करून घ्यावा.उकळत असताना केशर व वेलचीपूड घालावी. पाक तयार झाला की गँस बंद करावा व पाक झाकून बाजूला ठेवून द्यावा.

आता गँसवर पसरट पँन ठेवून त्यामधे तूप/तेल घालावे व गरम होऊ द्यावे. नंतर गरम तूपात वरून, डावाने एक डाव पीठ सोडावे ते आपोआप पुरीसारखे गोल पसरते. गोल पुरीच्या आकाराचा मालपुआ फुगतो. झार्‍याने त्यावर तूप ढकलत, मंद आचेवर दोन्ही बाजूनी गुलाबी तळून घ्यावा. तळलेला मालपुआ आधि टिश्यू पेपरवर काढावा व नंतर आधीच तयार असलेल्या पाकात सोडावा. दुसरा तयार होईपर्यंत पाकात राहू द्यावा. दुसरा तयार झाला की आधिचा पाकातून काढून डिश मधे काढावा.

असे सर्व मालपुवे तयार झाले की, वरून ड्रायफ्रूट्स चे काप घालून सजवावे व खायला द्यावे.

टिप्स :-
* दूधा ऐवजी पाण्यात भिजवले तरी चालते.
* दूधासोबत खवा सुध्दा घालता येतो.
* साखर आवडीनुसार कमी-जास्त करावी.
* शक्य असेल तर तुपामध्येच तळावेत. अधिक रूचकर लागतात.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.

"कच्छी दाबेली मसाला" हा दाबेलीसाठी आवश्यक असतो.हा मसाला बाजारात तयार सुध्दा मिळतो. परंतु शक्यतो गरज असेल तेव्हा घरीच ताजा -ताजा तयार केला तर मसाल्याचा वास अधिक छान उमटतो. व करायला फारसा वेळही लागत नाही तर घरीच तयार करू. साहित्य व कृती-👇

साहित्य :-
* धणेपूड २ टेस्पून
* जीरे १ टेस्पून
* दालचिनी २ इंच
* लवंगा ४-५
* काळे मिरे ७ -८

कृती :-
प्रथम सर्व मसाल्याचे जिन्नस वेगवेगळे व हलकेच, कोरडे भाजून घ्यावेत.

थंड झाल्यावर सर्व एकत्र करून मिक्सरमधे बारीक पूड करावी.

तयार मसाला दाबेलीच्या भाजीत वापरावा.

टिप :- आपल्या गरजेनुसार दिलेल्या प्रमाणात साहित्य जास्त घेऊन जास्तीचा सुध्दा करून हवाबंद बाटलीमधे ठेवला  तरी टिकतो. मी लागेल तसा थोडा -थोडाच करते.

आपल्या प्रतिसादाने नविन गोष्टी करण्यास प्रेरणा मिळते. आपल्या मौल्यवान सूचना व अभिप्राय, आम्हाला ज़रूर द्या.